تبليغاتX
وبلاگ شخصی فرزاد کمانگر - این هم شعری از خودم
 

 

 

 

"داستان زندگی"

 

الا یاران ، بود دردی به جانم

که دردی را که خود دارم ندانم!!!

چه این دردی ؟ که آرامم بریده ست

شبم ،روزم ،برون وهم نهانم !!!

 

 

که دردی نیزه وار در واپسین دم

برفته نیش آن تا استخوانم !

رفیقانم که رفتند وبه جا ماند

همه آن خاطرات بی زبانم !

 

گرفتارم به افسونی شبانه

بیا خورشید بیا درد ت به جانم !

که جانم شعله ای از شعله ها یت

که من بی روی پرنورت نمانم !

 

بیا برکن طریق جور و پستی

که آهسته سیه گشته زمانم !

قدم خوانت بخوانم من ،بود شرط

که آزادی بیاراید فغانم !

 

فغانم دردی از ژرفای انسان

غم انسان ،همه ست این داستانم.

 

+ نوشته شده در شنبه هفتم اردیبهشت 1387ساعت 15:26 توسط فرزاد کمانگر |