
"داستان زندگی"
الا یاران ، بود دردی به جانم
که دردی را که خود دارم ندانم!!!
چه این دردی ؟ که آرامم بریده ست
شبم ،روزم ،برون وهم نهانم !!!
که دردی نیزه وار در واپسین دم
برفته نیش آن تا استخوانم !
رفیقانم که رفتند وبه جا ماند
همه آن خاطرات بی زبانم !
گرفتارم به افسونی شبانه
بیا خورشید بیا درد ت به جانم !
که جانم شعله ای از شعله ها یت
که من بی روی پرنورت نمانم !
بیا برکن طریق جور و پستی
که آهسته سیه گشته زمانم !
قدم خوانت بخوانم من ،بود شرط
که آزادی بیاراید فغانم !
فغانم دردی از ژرفای انسان
غم انسان ،همه ست این داستانم.