ما حاصل فریب نیستیم زمان نایستار بدون تاریخ ودوار  ماست که مداوما فریب خورده است ،فریبی از لابی گری هایی که در طول تاریخ ،توده ی واکنشی زمانه را به بازی گرفته اند.

کوچک نگریستن تاریخ  به عنصر انسان وحذف توده و تمکین به عنصر جبر قدرت ، به دلیل فربه شدن ناعادلانه ی دیگران وتمکین به زور ، تکرار خاطرات جنگ ،استثمار و لابی گری های قدرت واقتصاد است که توده را تا حد توده ی بخور و نمیر بودن تنزل داده است.

بازی فلسفی ما نیز نامتدیک ودر همه حال اخته بوده است،بازی که نتوانسته درون مایه ی فلسفی اش راتبدیل به بازی هزینه به فایده برای توده کند وهمیشه سوبژکتیوـ توصیفی واخته شده مانده است.توده در بازی شرکت خواهد کرد که عمدتا منفعت اقتصادی وطبقاتی اش را در آن ببیند چرا که توده در طول تاریخ توده ی واکنشی بوده است وفقط در برابر آن چیز که به او فایده می رساند حالت تدافعی وایستا به خود می گیرد.

ما نتوانسته ایم توده را در دیالکتیک تکاملی انسانی به بازی وابداریم که  خودآگاهی طبقاتی توده را به دنبال داشته باشد،خودآگاهی به معنای درک توده از موقعییت مکانی تاریخی خود وایجاد سوژه ی واکنشی تاثیر گذار در معادلا ت فدرت وسرمایه،آری ما نتوانسته ایم میل توده را برانگیزانیم،برانگیختن  ابژه ی خواهش او به بازی منفعت ،هزینه.

این جا دیگرنقص فلسفه ی اخته شده ی متدیک ونارس ماست ،چرا که در تکرار توصیفات مان در همه حال فقط ماهیت های انتزاعی  را بارها وبارها تعریف کرده ایم، در حالی که تجویزی برای رهایی و کنش مند بودن توده وانگیزش توده برای متاثر کردن تاریخ دوار را نداشته ایم!!